اوحدی › سر آغاز| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به نام آنکه ما را نام بخشید / زبان را در فصاحت کام بخشید
به نور خود بر افروزندهٔ دل / به نار بیدلی سوزندهٔ دل
سر هر نامه‌ای از نام او خوش / جهان جان ز عکس جام او هوش
درود از ما، سلام از حضرت او / دمادم بر رسول و عترت او
ابوالقاسم، که شد عالم طفیلش / فلک دهلیز چاوشان خیلش