دانی که را سزد صفت پاکی: / آنکو وجود پاک نیالاید
در تنگنای پست تن مسکین / جان بلند خویش نفرساید
دزدند خود پرستی و خودکامی / با این دو فرقه راه نپیماید
تا خلق ازو رسند بسایش / هرگز بعمر خویش نیاساید
آنروز کآسمانش برافرازد / از توسن غرور بزیر آید
تا دیگران گرسنه و مسکینند / بر مال و جاه خویش نیفزاید
در محضری که مفتی و حاکم شد / زر بیند و خلاف نفرماید
تا بر برهنه جامه نپوشاند / از بهر خویش بام نیفراید
تا کودکی یتیم همی بیند / اندام طفل خویش نیاراید
مردم بدین صفات اگر یابی / گر نام او فرشته نهی، شاید