پروین اعتصامی › آسایش بزرگان| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شنیده‌اید که آسایش بزرگان چیست: / برای خاطر بیچارگان نیاسودن
بکاخ دهر که آلایش است بنیادش / مقیم گشتن و دامان خود نیالودن
همی ز عادت و کردار زشت کم کردن / هماره بر صفت و خوی نیک افزودن
ز بهر بیهده، از راستی بری نشدن / برای خدمت تن، روح را نفرسودن
برون شدن ز خرابات زندگی هشیار / ز خود نرفتن و پیمانه‌ای نپیمودن
رهی که گمرهیش در پی است نسپردن / دریکه فتنه‌اش اندر پس است نگشودن