پروین اعتصامی › قطعه| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر شمع را ز شعله رهائی است آرزو / آتش چرا به خرمن پروانه میزند
سرمست، ای کبوترک ساده دل، مپر / در تیه آز، راه تو را دانه میزند