رهی معیری › آشیان سوز| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای جلوهٔ برق آشیان سوز تو را / ای روشنی شمع شب‌افروز تو را
زآن روز که دیدمت شبی خوابم نیست / ای کاش ندیده بودم آن روز تو را