رهی معیری › آرزو| ” میراث‌دار ادب پارسی “

کاش امشبم آن شمع طرب می‌آمد / وین روز مفارقت به شب می‌آمد
آن لب که چو جان ماست دور از لب ماست / ای کاش که جان ما به لب می‌آمد