ای مشک سوده گیسوی آن سیمگون تنی؟ / یا خرمن عبیری یا پار سوسنی؟
سوسن نه‌ای که بر سر خورشید افسری / گیسو نه‌ای که بر تن گلبرگ جوشنی
زنجیر حلقه حلقه آن فتنه گستری / شمشاد سایه گستر آن تازه گلشنی
بستی به شب ره من مانا که شبروی / بردی ز ره دل من مانا که رهزنی
گه در پناه عارض آن مشتری رخی / گه در کنار ساعد آن پرنیان تنی
گر ماه و زهره شب به جهان سایه افکنند / تو روز و شب به زهره و مه سایه افکنی
دلخواه و دلفریبی دلبند و دلبری / پرتاب و پر شکنجی پر مکر و پر فنی
دامی تو یا کمند؟ ندانم براستی / دانم همی که آفت جان و دل منی
از فتنه ات سیاه بود صبح روشنم / ای تیره شب که فتنه بر آن ماه روشنی
همرنگ روزگار منی ای سیاه فام / مانند روزگار مرا نیز دشمنی
ای خرمن بنفشه و ای توده عبیر / ما را به جان گدازی چون برق خرمنی
ابر سیه نه ای ز چه پوشی عذار ماه؟ / دست رهی نه ای ز چه او را بگردنی؟