رهی معیری › نگاه سخن گو| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتم: این چشم جاودانه تو / با که اسرار خویشتن گوید؟
وین سخن گو نگاه سحرآمیز / با کدام آشنا سخن گوید
گفت: با آن که آشنا سخنی / از دلارام من، به من گوید