رهی معیری › گوهر یکتا| ” میراث‌دار ادب پارسی “

فتاد گوهر یکتای من به دست رقیب / اگرچه از صدف سینه خانه ساختمش
فریب داد مرا دل فریب من ای کاش / که می شناختمش یا نمی شناختمش