سیل آشوب، روان گشت به کاشانه ما / سوخت از آتش بیدادگری خانه ما
آه از آن سودپرستان که ز بی انصافی / طلب گنج نمایند ز ویرانه ما
نارفیقان، عوض مزد به ما زجر دهند / گرچه خم گشت ز بار رفقا! شانه ما
دوست خون دل ما خورد به جای می ناب / در عوض زهر بلا ریخت به پیمانه ما
در ره عشق وطن از سر و جان خاسته ایم / تا در این ره چه کند همت مردانه ما
شرف خانه خود گر تو و من حفظ کنیم / نشود خانه بیگانه شرف خانه ما
قد علم کن به سرافرازی و مردی چون شیر / ورنه عشرتکده خرس شود لانه ما