مجموع درونی که پریشان تو باشد / آزاد اسیری که به زندان تو باشد
دانی سر و سامان ز که باید طلبیدن؟ / زان شیفته کو بی سر و سامان تو باشد
من همدم بادم گه و بیگاه که با باد / باشد که نسیمی ز گلستان تو باشد
ای کان ملاحت، همگی زان توام من / تو زان کسی باش که اوزان تو باشد
آن روز که چون نرگسم از خاک برآرند / چشمم نگران گل خندان تو باشد
خواهم سر خود گوی صفت باخت ولیکن / شرط است درین سرکه به چوگان تو باشد
هر کس که کمان خانه ابروی تو را دید / شاید به همه کیش که قربان تو باشد
دامن مکش از دست من امروز و بیندیش / زان روز که دست من و دامان تو باشد
خلقی همه حیران جمال تو و سلمان / حیران جمالی که نه حیران تو باشد