سلمان ساوجی › قطعه شمارهٔ ۱۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به سال هفتصد و هفتاد و پنج گشت خراب / به آب شهر معظم که خاک بر سر آب
دریغ روضه بغداد، آن بهشت آباد / که کرده است خرابش جهان خانه خراب