سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با باد، دلم گفت که بادا بادا / با یار بگو و هر چه بادا بادا
کآن کس که مرا ز صحبتت کرد جدا / شب با غم و رنج روز بادا بادا