سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با طبع لطیف از در لطف در آ / با نفش غلیظ ز ره جور میا
در هیزم و گل تاملی کن که جهان / آن را به تبر شکافت و این را به صبا