سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در رشته دندان تو ای غیرت مه / دردی اگر از دود دلی گشت سیه
از جوهر حسن تو نشد هیچ تبه / آراسته شد رشته درت به شبه