سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون چشم سیه بناز می‌گردانی / بر من غم دل دراز می‌گردانی
شوخی است عظیم نرگس بیمارت / خوش می‌گردد چو باز می‌گردانی