سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۲۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا اسب مراد شه صفت می‌تازی / با حال من پیاده کی‌ پردازی؟
من با تو چو رخ راست روم لیکن تو / چون فیل و چو فرزین بر شکفت از شادی