سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۲۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای دیده پی بلای دل می‌پوئی / در آب بلای دل، بلا می‌جوئی
خواهی که به اشک دیده دل پاک کنی / سودت ندهد که خون به خون می‌شوئی