سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۳۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در طیره‌ام از باد که آمد سویت / وز شانه که دست می‌زند در مویت
خود سایه که باشد که فتد در پیشت؟ / خورشید که باشد که جهد در کویت؟