سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۳۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ما هم که رخش روشنی خور بگرفت / گرد خط او دامن کوثر بگرفت
دلها همه چاه زنخدان انداخت / و آنگه سر چاه را به عنبر بگرفت