سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۴۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن یار که بی نظیر و بی مانند است / عقل و دل و جان به عشق او در بند است
در یک نظر از مقام عالی جان را / بر خاک نشاند و جان بدین خرسند است