سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۵۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون در سر زلف تو صبا می‌پیچد / سودای وی اندر سر ما می‌پیچد
چون زلف تو عقل سر پیچید از ما / دریاب که عمر نیز پا می‌پیچد