سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۵۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

این عمر نگر چه محنت افزای آمد / وین درد نگر چه پای بر جای آمد
درد از دل و چشم من به تنگ آمده بود / کارش چو به جان رسید در پای آمد