سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۶۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زلف سیهت که بر مهت می‌پوید / در باغ رخت سنبل و گل می‌بوید
بر گوش تو سر نهاده و اندر گوشت / احوال پریشانی ما می‌گوید