سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۶۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ترکم که مهش به پیش زانو می‌زد / با شاه فلک به حسن پهلو می‌زد
دل می‌طلبید و من بر ابرویش دل / می‌بستم و او گره به ابرو می‌زد