سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۷۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

روزی که سمن بر لب جو بر روید / خرم دل آنکس که لب جو جوید
از مطرب آب بشنود ناله که او / بر رود خوشک ترانه‌ای می‌گوید