سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۸۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل خواستم از زلف سمن پوش تو دوش / گفتا که چه دل؟ دل که؟ دل چیست؟ خموش
زلف تو اگر چه حال ما می‌ماند / لیکن طرف دوش تو می‌دارد گوش