سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۹۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از باغ جمالت ار آگه بودی گل / این راه پر از خار نپیمودی گل
با این همه خارها که در پا دارد / چون آمد و چون بدین زودی گل؟