سلمان ساوجی › رباعی شمارهٔ ۱۰۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زیر و زبر چشم ترا بس موزون / نقاش ازل سه خال زد غالیه گون
پندار که در شب فراز عینت / دو نقطه یا نهاد و یک نقطه نون