صامت بروجردی › شمارهٔ ۶۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نگارا زخم دل را مرحمش کن / ترحم بر هجوم ماتمش کن
شده بسیار بار درد و داغم / اگر داری سر یاری سر یاری کمش کن
سر بیگانگی دارد وصالت / خدایا با محبان همرهش کن
شده بر یوسف دل زندگی سخت / برون دیگر ز زندان غمش کن
دلا گر منزل آسوده خواهی / سراغ طره خم در خمش کن
شده (صامت) از این غمخانه دلتنگ / نگارا فارغ از این عالمش کن