مریز زینب محزون سرشک غم ز دو دیده / چرا که موسوم افغان و شیونت نرسیده
مکن ز فرقت من سینه را ز ناخن چاک / هنوز تیغ به روی حسین کسی نکشیده
هنوز بر رخ آل علی کس آب نبسته / صدای العطش کودکان کسی نشنیده
تو خواهرا نشنیدی هنوز ناله اصغر / سبب ز چیست که از عارض تو رنگ پریده
هنوز شمر سر سینه حسین ننشسته / هنوز جسم شریفش به خاک و خون نکشیده
ز سنگ ظلم کسی جبهه حسین نشکسته / هنوز پهلوی او را سنان کس ندریده
هنوز پیکر وی بی‌کفن نمانده به میدان / هنوز دست تمن از تیغ ساربان نبریده
نخورده سیلی شمر لعین هنوز سکینه / به روی خار مغیلان پیاده او ندویده
هنوز نام کنیزی کسی نبرده به کلثوم / بگو چرا قد سروت ز بار غصه خمیده
نگشته است مقاممم هنوز کنج خرابه / برای چیست که از نرگس تو خواب رمیده
مزن شرر به جهان (صامتا) ز سوز کلامت / که شرح ماتم زینب به انتها نرسیده