صامت بروجردی › مصیبت امام حسین(ع)| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شد محرم به سفر ماه صفر آمده است / مه قتل حسن خسته جگر آمده است
نرسیده است به داغ دل زهرا مرهم / به سر داغ دلش داغ دگرآمده است
کشته گردید حسین یا حسن از زهر هلاک / که پیمبر ز جنان دیده تر آمده است
چه شد عباس که بازوی پدر برگیرد / که علی بر سر بالین پسر آمده است
سر برآورده ز نو قاسم داماد ز خاک / تا ببیند پدرش را چه بسر آمده است
شد حسین تشنه اگر کشته لب آب روان / حسن از زهر جفا پاره جگر آمده است