صامت بروجردی › و برای او| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مرد گر در پیش زن ببرتبه شد عارش کم است / پیش پا افتد هر آن سنگی که مقدارش کمست
رفته رفته زن شود بر پشت آن شوهر سوار / ریش او را گیرد و گوید که سربارش کم است