صامت بروجردی › ماده تاریخ| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به عرش سود سر فخر خویشتن را فرش / از این شرافت بی‌منتهای فیض عظیم
نمود گوهر پاکی مقام در دل خاک / که در بهاء بها بود همچو در یتیم
به نور وادی ایمن چه طور سینا گشت / محل امن خواص و وام در تعظیم
رقم نمود به تاریخ مرقدش (صامت) / صفای خلد ببین و مقام ابراهیم