صامت بروجردی › و برای او علیه الرحمه| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دردا که شده فتنه و آشوب جهانگیر / دین‌ می‌رود از دست چو از بحر کمان تیر

گشته عقلا جمله چو دیوانه به زنجیر / سخریه جهال شکسته کمر پیر

رو به زده خرگاه در آرامگه شیر / ای شاه جوانبخت و جاندار و جهانگیر

گشتند محبان تو از جان و جهان سیر / ای مهدی موعود بزن دست به شمشیر

ای داده با جلال تو نام تو گواهی / پی برده به اسرار خداوند کماهی

خاک قدمت زیب ده افسر شاهی / مشهور ز انوار رخت فر الهی

وصف تو چو اوصاف خدا نامتناهی / در عهده سرپنجه تو رفع مناهی

بین چهره احباب تو ازغم همه کاهی / از غیبت تو کشتی دین یافت تباهی

مردم همه از بهر درم جامه درانند / دنبال زر و سیم شب و روز دوانند

در کشمکش خانه و اسباب جهانند / اندر پی دنبال طلبی پیر و جوانند

مردم پی دلجویی و آمال زنانند / زیبا پسران را به تجارت بنشانند

تا سیم و زر حسن فروشی بستانند / بین تا به کجا خلق طمع را برسانند

ای واسطه هستی نه گنبد گردون / سرمایه فیض ابدی مظهر بی‌چون

دانای رموز ازل و نکته بی‌چون / کنز خفی بار خدا گوهر مخزون

از سیل حوادث همه گیتی ز تو مامون / تو راه و زبور و صحف از فضل تو مشحون

دفع علل ساریه را لطف تو معجون / شد چشم محبان ز غمت چون شطّ جیحون

از بهر خدا کس نکند کار ثوابی / معموره دین روی نهاده به خرابی

از صوفی و از دهری و از شیخی و بابی / بسیار شده حقد و حسد از همه بابی

در ذائقه‌‌ها تلخ شده حرف حسابی / جمله پی وافوری و بنگی و شرابی

نه گوش به قرآن نه خبر نه به کتابی / مردم همه در خواب گردانند چه خوابی

ای پنجه مردافکن و ای کاسر اعناق / بگرفته فرا ظلم و ستم در همه آفاق

اخبار شما گشته همه جعلی و الحاق / مومن شده گوگرد مسلمان شده تریاق

متروک شده رحم و پرستاری و انفاق / بسیار فراوان شده شیادی و زراق

اسلام به صمصام کجا تو شده مشتاق / ای شمس هدایت چه شود گر کنی اشراق

حاجی پی شهرت رود از بهر زیارت / گردیده زیارت همه اسباب تجارت

تاجر شده فاجر عوض سود و خسارت / رفته به ثریا ز ثری سقف عمارت

شان علمارفته و هر کس به جسارت / بیند سوی این طایفه با چشم حقارت

زن‌ها عوض مسئله و غسل و طهارت / اندر پی تحصیل النگو به مرارت

ای شیر خدا را خلف و سبط و نبیره / فخر ام و علم اب و سردار عشیره

در چشم شده روز جهان چون شب تیره / گردیده غم دهر به احباب تو چیره

غالب شده از بس که به ما سوء سریره / در دادن خمس آن همه اخبار کثیره

در ترک ز کات این همه عصیان کبیره / هستیم چو قارون همه در فکر ذخیره

رفته است صداقت ز میان آمده حیله / حیله شده در دوستی خلق وسیله

عفت شده مستور ز زنهای جمیله / دلها همه از سوز چو مو مست و فتیله

از بس که فراوان شده اخلاق رذیله / رفته اثر از خواندن او را رد عدیله

مرده دل مردم همه چون کرم بپیله / ای صف شکن معرکه ای میر قبیله

رفته است صداقت ز میان آمده حیله / حیله شده در دوستی خلق وسیله

عقف شده مستور ز زنهای جمیله / دلها همه از سوز چو مو مست و فتیله

از بس که فراوان شده اخلاق رذیله / رفته اثر از خواندن اوراد عدیله

مرده دل مردم همه چون کرم به پیله / ای صف شکن معرکه‌ای میر قبیله

از بهر خدا کس نکند کار ثوابی / معموره دین روی نهاده به خرابی

از صوفی و از دهری و از شیخی وبابی / بسیار شده حقد و حسد از همه بابی

در ذائقه‌ها تلخ شده حرف حسابی / جمله پی وافوری و بنگی و شرابی

نه گوش به قرآن نه خبر نه به کتابی / مردم همه در خواب گرانند چه خوابی

ای پنجه مردافکن و ای کاسر اعناق / بگرفته فرا ظلم و ستم در همه آفاق

اخبار شما گشته همه جعلی و الحاق / مومن شده گوگرد مسلمان شده تریاق

متروک شده رحم و پرستاری و انفاق / بسیار فراوان شده شیادی و زراق

اسلام به صمصمام کج تو شده مشتاق / ای شمس هدایت چه شود گر کنی اشراق

حاجی پی شهرت رود از بهر زیارت / گردیده زیارت همه اسباب تجارت

تاجر شده فاخر عوض سود و خسارت / رفته به ثریا ز ثری سقف عمارت

شان علما رفته و هر کس به جسارت / بیند سوی این طایفه با چشم حقارت

زن‌ها عوض مسئله و غل و طهارت / اندر پی تحصیل النگو به مرارت

ای ختم وصایت به تو در امر رسالت / تا روی تو ای نیر گردون جلالت

مستور شد از دیده ارباب ضلالت / تجدید نمودند ز نور رسم جهالت

در پیروی شرع فزون گشته کسالت / طاعات خلایق همه از فرط به طالت

سرمایه خسران شد و اسباب خجالت / پر زنگ شد آئینه دلها از ملالت

سد طرق خیر شد از کامل و جاهل / شد منکبر و معروف به یک پیله مقابل

پیدا یکی از صد نبود عالم عامل / از بهر زر و سیم بود اخذ مسائل

از امثله و القیه و صرف و عوامل / گردیده به تحصیل درم اصل رسائل

خون جای سرشک ارچکده از دیده سائل / بر او نکند کس از جاهل و کامل

گر لطف تو بر گمشدگان یار نباشد / یا رایت عون تو مددکار نباشد

وارستگی از این غم بسیار نباشد / آسودگی از صدمه اغیار نباشد

درپرده تو را گرگل رخسار نباشد / دلجویی ما بهر تو دشوار نباشد

گر دیده ما قابل دیدار نباشد / از ماست که بر ماست تو را کار نباشد

معموره بدعت شده از شش جهت آباد / فریادرسی نیست که گیرد ز کسی داد

د رظلم شده مردم دنیا همه استاد / شیط متحیر بود از شدت بیداد

شاگردی این خلق کند از پی ارشاد / شرک و شره و شیطنت و شیوه شیاد

بگرفته عزازیل ز ابنای زمان یاد / (صامت) چکند جز تو به نزد که برد داد