به پنج روزه ایامِ اعتماد مکن / بهست و نیست دل خود غمین و شاد مکن
اگر خوشیست اگر غم چو با در گذرد / چو باد کن گذر و تکیه را به باد مکن
هر آنچه بهر ازین عاریت سراداری / بس است درد سر خویش را ز یاد مکن
خیال کن که کجا رفت کی به قباد کجاست / بهرزه آرزوی ملک کیقباد مکن
شدی به ملک تن خویش فاعل مختار / عدول وقت تحکم ز عدل و داد مکن
به پیش حکم قضا سر بنه به طاعت و بس / دگر به معنی تقدیر اجتهاد مکن
به آنچه بهر تو امروز ممکن است بساز / ز روز بعد وز شام گذشته یاد مکن
طمع ز بردن مال کسان ببر ور نه / دمی که مال ترا می‌برند داد مکن
چو خود بگفته خود دل نمی‌دهی (صامت) / برای غیرورق بیش از این سواد مکن