صامت بروجردی › و برای او همچنین| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای اهل حرم علی اصغر / سیر آب شده ز آب آمد
او را ز حرم به آه و افغان / بردم دلب تشنه سوی میدان
چون آَ روان نشد نصیبش / بگرفت عطش ز دل شکیبش
از کوفی شوم بی‌حمایت / رنجیده ز بس که بی‌نهایت
از مند که تنشگی کشیده / امید ز زندگی بریده
از چند که به افغان و زاری / کرد از پی آب بی‌قراری
بگرفت خدنک از سر هوش / او را غم آب شد فراموش
اصغر به گلوی پاره پاره / افتاد به فکر گاهواره
دردا که سپهر سفله پرور / شد یار یزید شوم ابتر