صامت بروجردی › نوحه دیگر| ” میراث‌دار ادب پارسی “

الظلمیه الظلمیه امت بیدادگر / سر بریدند از تن نوباوه خیرالبشر
ای شه بی‌سر حسینم سبط پیغمبر حسینم / شافع محشر حسینم بی‌کس و یاور حسینم
آنکه شد سوی فلک پویان به بال جبرئیل / از خندک کوفیان شد پیکرش پربال و پر
ای شه بی‌سر حسینم سبط پیغمبر حسینم / شافع محشر حسیننم بی‌کس یاور حسینم
ای رقیه به ر شاه کربلا بردار آب / آسمان حاک یتیمی کرد یک یک را به سر
ای شه بی‌سر حسینم سبط پیغمبر حسینم / شافع محشر حسینم بی‌کس و یاور حسینم
ذوالجناح خسرو لب تشنه از میدان رسید / کن به زین واژگون اسب شاهدین نظر
ای شه بی‌سر حسینم سبط پیغمبر حسینم / شافع محشر حسینم بی‌کس و یاور حسینم
ذوالجناح سرو لب تشنه از میدان رسید / کن به زین واژگون اسب شاهدین نظر
ای شه بی‌سر حسینم سبط پیغمبر حسینم / شافع محشر حسینم بی‌کس و یاور حسینم
شد ز سیلی روی اطفال حسین نیلوفری / تا زنی بر کشت عمر شمی بی‌پروا شرر
ای شه بی‌سر حسینم سبط پیغمبر حسینم / شافع محشر حسینم بی‌کس و یاور حسینم
زنیت غم‌پرورت از کربلا تاشهر شام / شد به همراه سنان وشمر و خولی همسفر
ای شه بی‌سر حسینم سبط پیغمبر حسینم / شافع محشر حسینم بی‌کس و یاور حسینم
(صامت) از صبح جوانی تا به روز واپسین / گشت اندر ماتم فرزند زهرا نوحه‌گر
ای شه بی‌سر حسینم سبط پیغمبر حسینم / شافع محشر حسینم بی‌کس و یاور حسینم