شاه نعمت‌الله ولی › دوبیتی شمارهٔ ۱۵۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هرکه او برخاک این درگه فتاد / روی خود بر جنت المأوا نهاد
گر در آمد از در ما عارفی / حق تعالی خوش دری بر وی گشاد