شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۱۳۲| ” میراثدار ادب پارسی “
جان ما زنده دل از آب حیات عشق است / صورت و معنی ما ذات و صفات عشق است
آفتابی است که در دور قمر تابان است / نزد ما جوشش دریا حرکات عشق است
عشق را جا و جهت نیست ولیکن به ظهور / شش جهت مینگرم جمله جهات عشق است
از کرم عشق وجودی به عدم می بخشد / هر چه موجود بُود از برکات عشق است
دارم از عشق براتی ز دو عالم لیکن / بنده آزاد بود چون به برات عشق است
ظاهر و باطن او عاشق و معشوق منند / حسن و احسان همگی از حسنات عشق است
گوش کن گفتهٔ مستانهٔ سید بشنو / که سخنهای خوشش از کلمات عشق است
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.