شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۱۳۳| ” میراثدار ادب پارسی “
در کوی خرابات کسی را که مقام است / در دنیی و در آخرتش جاه تمام است
ما توبه شکستیم و در این قول درستیم / با ساغر می عهد که بستیم مدام است
زان مجلس ما بزم ملوکانهٔ عشق است / ساقی قدیم ماست و شرابی به قوام است
مینوش که در مذهب ما پاک و حلال است / کاین می نه شرابیست که گویند حرام است
گنجینهٔ ما مخزن اسرار الهی است / هر گنج در این کنج که یابی به نظام است
در دور بگردید و نمائید به یاران / رندی که بُود چون من سر مست کدام است
بشنو سخن سید رندان خرابات / کامروز در این دور خداوند کلام است
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.