شاه نعمتالله ولی › غزل شمارهٔ ۱۴۵| ” میراثدار ادب پارسی “
قطرهای کو به بحر ما پیوست / عین دریا بود به ما پیوست
زندهٔ جاودان بُود به خدا / روح پاکی که با خدا پیوست
نکند میل خویش و بیگانه / آشنا چون به آشنا پیوست
در دو عالم به جز یکی نبود / آن یکی با یکی کجا پیوست
نتواند برید پیوندش / آنکه با اصل خویش واپیوست
در دو عالم ولی والا شد / هرکه با شاه اولیا پیوست
بزم عشق است و عاشقان مستند / ذوق داری به ما بیا پیوست
لطف ساقی نگر که جام شراب / میدهد او به دست ما پیوست
نعمتالله گنج سلطانی / میکند صرف هر گدا پیوست
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.