شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۵۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شرابخانهٔ عشاق جای سید ماست / بهشت گوشه نشینان سرای سید ماست
بیا که ساقی وحدت حریف مجلس اوست / مرو که شاه جهانی گدای سید ماست
بیا که مطرب عشاق می نوازد ساز / به نغمه ای که مگر از نوای سید ماست
جهانیان همه از جام عشق او مستند / چنین حضور خوشی از صفای سید ماست
صبا که غالیه سائی همی کند هر سو / چو باد گشته روان در هوای سید ماست
شمیم روضهٔ رضوان که روح می بخشد / نسیمی از نفس جانفزای سید ماست
به عشق بنده جامی ز نعمت اللیهم / چو نعمت الله ما از برای سید ماست