شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۱۷۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

حق مطلق به حق حقیقت ماست / صفت و ذات عشق و زینت ماست
بر سر کوی دوست جانبازی / در ره اهل دل طریقت ماست
صورت ما مثال اوست از آن / حسن و معنی جمال سیرت ماست
عشق بحر است و ناخدا معشوق / کشتی عاشقان شریعت ماست
پادشاهان خلوت عشقیم / تخت خاک درش سریرت ماست
مستی و عاشقی و میخواری / عادت کهنهٔ طبیعت ماست
از حق آمد ندا که ای سید / نعمت الله به حق حقیقت ماست