شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۲۷۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “
شاه ما در همه جهان طاق است / بس کریم و لطیف اخلاق است
ما به او نیک نیک مشتاقیم / او به ما نیز نیک مشتاق است
هر که او دوستدار یاران است / یاری یار یار مصداق است
سخن عاقلان دگر باشد / قول ما گفته های عشاق است
جام با زهر را چه می نوشی / می عشقش بجو که تریاق است
سهل باشد هزار جان در عشق / نفسی در فراق او شاق است
نعمت الله که میر مستان است / سید عاشقان آفاق است
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
