شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۲۷۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “
درد دل درمان جان عاشق است / عشق دلبر جان جان عاشق است
بی سر و سامان شدم در عاشقی / بی سر و سامان جان عاشق است
مقدم خیل خیالش هر شبی / تا به روز مهمان جان عاشق است
دولت وصلش به هر دل کی رسد / این سعادت آن جان عاشق است
پادشاه عقل دور اندیش ما / بندهٔ فرمان جان عاشق است
کاسته خورشید و قرص و ماه عشق / روز و شب بر خوان جانان عاشق است
نقشبند معنی جان جهان / صورت ایوان جان عاشق است
جان سید از عیان حال و دل / عاشق جانان جان عاشق است
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
