شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۳۵۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “
دل ما با زبان یکی است یکیست / این چنین آن چنان یکی است یکیست
از دوئی بگذر و یکی می گو / حاصل دو جهان یکی است یکیست
آن یکی در کنار گیر خوشی / با همه در میان یکی است یکیست
عشق و معشوق و عاشق ای درویش / در دل عاشقان یکی است یکیست
جان و دل را به این و آن دادیم / غرض از این و آن یکیست یکیست
دلبران در جهان فراوانند / سید دلبران یکیست یکیست
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
