شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۳۹۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “
هیچکس بی نعمت الله هست نیست / قاتل شه خالی از شه هست نیست
بر در میخانه مست افتاده ایم / همچو ما در هیچ درگه هست نیست
ماه من روشن شده از آفتاب / بر سپهر جان چنین مه هست نیست
عاشق و مستیم و جام می به دست / عاقل مخمور آگه هست نیست
کل شیئی هالک الا وجهه / این چنین وجهی موجه هست نیست
بر در کریاس سلطان وجود / غیر سید را دگر ره هست نیست
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
