شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۴۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “
بی سبب وصل یار نتوان یافت / به خیالی نگار نتوان یافت
از میان تا کناره نکنی / آن میان در کنار نتوان یافت
بی زمستان سرد و آتش و دود / لذتی از بهار نتوان یافت
می خمخانه در سرای حدوث / جرعهٔ بی خمار نتوان یافت
تا نگردی مقرب سلطان / بر در شاه بار نتوان یافت
همچو سید حریف سرمستی / اندر این روزگار نتوان یافت
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
