شاه نعمت‌الله ولی › غزل شمارهٔ ۴۶۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عشق را مسجد و میخانه یکی است / عشق را عاقل و دیوانه یکی است
عشق جانان خود و جان خود است / عشق را دلبر و جانانه یکی است
عشق را آتش دلسوزی هست / نزد او خرمن و یک دانه یکی است